Verder na de scheiding als vrouw, moeder, single en co ouder | 533 euro terug van NUON | punt.nl: Je eigen gratis weblog, gratis fotoalbum, webmail, startpagina enz

De vriendin van co pap die kennen wij inmiddels al een jaar of 10, 11.
Niet vanuit een hele hechte vriendschap maar goed genoeg om als kennissen af en toe bij elkaar op bezoek te gaan.
Zij was in die tijd ook nog getrouwd en omdat we met die man beiden echt totaal geen klik hadden bleef het allemaal wat oppervlakkig. Later verwaterde het contact helemaal en alleen co pap en zij hadden af en toe contact. Nadat ze besloot te scheiden zag ze co pap wel zitten en nadat co pap haar duidelijk maakte dat hij en ik toch echt bij elkaar bleven verwaterde het ook tussen hun. Ze stuurde enkel elk jaar een kerstkaart en daaruit begrepen we dat ze op een gegeven moment weer getrouwd was.

Alsof ze het voelde… nadat ik verhuisde nam ze per mail weer contact op om eens te vragen hoe het ging en toen co pap vertelde dat we uit elkaar waren hebben ze na een paar maanden mailen besloten elkaar weer te ontmoeten. Dit weerzien maakte dat ze de scheiding aanvroeg met de man waarmee ze inmiddels getrouwd was en vanaf dat moment zijn co pap en zij een stel.

Via co pap kreeg ik het e.e.a mee over haar scheiding en ook van haar eerste scheiding had ik e.e.a meegekregen.
Beiden mondde uit in behoorlijke vechtscheidingen. Wat volgens haar natuurlijk aan haar beiden exen lag.

Met oud en nieuw zaten we gezamenlijk bij elkaar. Zij, co pap, ik en een gemeenschappelijke vriendin van co pap en mij. Die vriendin heeft enkele weken geleden te horen gekregen dat haar man het niet meer ziet zitten. Ze vermoed dat er een ander in het spel is. Ze waren amper een jaar getrouwd en juist omdat ze zo kort getrouwd zijn kan ze het nauwelijks bevatten.
Veel verdriet en ongeloof van haar kant . Maar oke, beter je liefde verliezen dan vast zitten in een liefde waarvan je weet dat zijn hart bij een ander ligt is haar devies dus ze slaat zich er dapper door heen.

Aangeslagen zat ze op de bank. ‘Wat moet ik nu?’ vroeg ze.
Tja wat kun je zeggen als vrienden?
Wat zij ‘moet’ kunnen wij natuurlijk niet invullen. ‘Ik kan je alleen vertellen hoe het voor mij was’ zei ik daarom. ‘Mijn ervaring is dat wanneer je wilt vechten je overal over kunt vechten en dan is de scheiding er over een jaar nog niet door en heb je daarna een onzettende hekel aan elkaar. Wellicht doe je er goed aan in elk geval mild te zijn in de afronding van zaken zodat het zakelijke deel snel is afgehandeld dat bespaard veel frustratie en geeft je de kans snel je eigen leven weer op te pakken’.

Co pap bevestigde wat ik zei en vulde aan: ‘Ons belang was: Kids 1 zij kozen niet voor de scheiding en hun belang stond dus voorop. Wij kwamen daarmee op 2. Ook wij kozen niet voor de scheiding want daar reken je niet op als je trouwt. En het liefst blijf je bij elkaar voor de kinderen. Maar je doet ze niet perse recht door bij elkaar te blijven. Maar als je dan uit elkaar gaat, wat de reden ook is, stel dan het belang van je kinderen voor je eigen belang.

En toen merkte de vriendin van co pap op: ‘Ja jullie hebben makkelijk praten, jullie hebben de perfecte scheiding gehad. Alles in overleg. Maar als je exen hebt zoals ik dan zouden jullie wel anders piepen. En vervolgens stak ze een relaas af tegen de gemeenschappelijke vriendin waar mijn mond bijna van openviel, zoveel negativiteit over beiden exen. Einde van het liedje was dat co pap en ik samen in de keuken hapjes stonden klaar te maken en zij samen op de bank exen door de mangel aan het halen waren.

Weer terg in de kamer hoorde ik haar adviezen geven die manipulerend en berekend waren. En nadat de gemeenschappelijke vriendin weg was en we met ons drie over waren stak ze ook nog een verhaal af over hoeveel geluk wij wel niet hadden met onze kinderen want die zijn zo leuk en die van haar is moeilijk en lastig.

Van gezelligheid was wat mij betreft niet echt sprake met al haar geklaag. Wij hebben bewust gekozen onze eigen belangen opzij te zetten tijdens de scheiding en wij voeden heel bewust op. Dat wij goed uit elkaar zijn en leuke kinderen hebben is dus niet alleen maar louter toeval, door te stellen dat het enkel op geluk gebaseerd is doet wat mij betreft ontzettend onrecht aan onze inzet en al ons slikken en schikken. En ook onrecht aan al de bewuste keuzes die wij hebben gemaakt op opvoedgebied, waarbij wij ook regelmatig aan ons zelf moeten schaven.

Toen ze tot overmaat van ramp ook nog haar exen begon te vergelijken met co pap waarbij ze opmerkte dat haar kind met haar laatste ex nóóit een klik heeft gehad kon ik niet nalaten te vragen of haar dat niet was opgevallen voordat ze met hem trouwde.
Nee, dat was geen nette vraag. En ik baalde acuut dat ik de vraag stelde. Want ook in deze situatie geldt: Slikken singlemam. Het is co paps vriendin, deal er maar mee. Je kinds hebben er belang bij als de verstandhoudingen goed zijn.

We zijn nu twee dagen verder. En ik bemerk nog steeds irritatie bij mezelf.
Het gemak waarmee onze mond gesnoerd werd omdat wij volgens haar niets wisten van scheiden heeft me werkelijk geraakt. Ik besef dat dit komt omdat ik heel veel geslikt hebt voor mijn gevoel. En dat wordt in haar conclusie zomaar van tafel geveegd.
Co pap en ik hebben hard gewerkt om te realiseren hoe het nu is. Want ook hij heeft voor zijn gevoel veel geslikt dat hoor ik in opmerkingen die hij soms maakt.

Laat daarom voor nu en altijd duidelijk zijn: Co ouderschap krijg je niet kado daar moet je keihard voor werken en daarvoor moet je heel veel van jezelf voor opzij zetten!