Volgens een vriendin die elk jaar met een alleenstaande ouder organisatie Estivant op vakantie gaat is dat een echte aanrader.

Een compleet ingerichte bungalowtent op een camping plek met allemaal alleenstaande ouders. Kiezen uit zelf koken of mee eten met de gezamelijke maaltijd en behulpzaamheid alom omdat je allemaal alleenstaand bent.

Geen idee of het waar is. Dit is wat ik van haar hoor.

 

Toch maar eens op de website gekeken en daar zag ik dat ze een kennismakingweekend hebben niet zo ver hier vandaan. Op een camping met zowel een strandje als een overdekt zwembad (altijd handig) voor echt een betaalbaar bedrag.

Deze kennismakingsweekenden is speciaal voor nog-niet-bestaande-klanten. Ik ben geen klant en mijn beste vriendin waar ik wel vaker mee op vakantie ben geweest ook niet.

Dus vandaar dat ik haar belde.

 

Als we alleen onze jongsten mee zouden nemen zouden we voor 37,50 per gezin een heel weekend onder de pannen zijn. Nemen we ook de oudsten mee dan veranderd dat bedrag ineens in 68 euro per gezin.

Nog niet duur maar wel bijna dubbel zo duur.

Toch maar gekozen voor de laatste optie en maar goed ook want hoewel ik dacht dat mijn  17 jarige niet meer mee zou willen bleek het tegendeel waar. Hij was meteen heel enthousiast. Hij heeft blijkbaar goede herinneringen aan onze gezamelijke vakanties in het verleden. Hij kan altijd supergoed overweg met de oudste van mijn vriendin (zij schelen slechts 3 weken in leeftijd). En onze jongste twee kunnen het, ondanks 4 jaar leeftijdsverschil, ook uitstekend vinden. Dat is wel een geluk als je hartsvriendinnen bent en alle kinderen kunnen het ook zo goed met elkaar. Zelf zo goed dat de 17 jarigen dus graag mee gaan het weekend.

 

Heerlijk even een weekend weg. Ik heb me er toch een zin in!

Nu alleen nog even wachten tot juni ;)

 

Ik reed naar huis toen er plots een kat overstak. Op dat moment kwam er ook een tegenligger aan, op mijn weghelft ging het goed maar op de andere weghelft nam de kat net een rare sprong en sprong pardoes onder de banden van de auto.

Snel zette ik mijn auto aan de kant. De auto die de kat geraakt had reed door.

 

Luid schreeuwend lag het arme beest op het wegdek.

Ik liet hem even aan mijn hand ruiken en aaide voorzichtig iets over zijn koppie. Dat liet hij toe waarna ik hem voorzichtig oppakte. Hij had duidelijk pijn en hij bloedde in zijn bekkie.

Voorzichtig legde ik hem in de auto om op zoek te gaan naar een dierenarts.

 

Onderweg mauwde hij klagend. Ik probeerde hem gerust te stellen door zachtjes tegen hem te praten dat ik op weg was naar een dierenarts en dat ik zou zorgen dat hij hulp kreeg.

Niet dat hij me zou verstaan maar ik hoopte dat mijn stem enigzins geruststellend zou klinken voor hem.

 

Ineens realiseerde ik me hoeveel verkeerddrempels dit dorp eigenlijk telt. Het viel me op omdat de kat aangaf dat die drempels -hoe voorzichtig ik ze ook nam-  niet lekker voelde door steeds een soort van schreeuw te geven.

 

Ik was er bijna toen de kat me ineens aankeek, in paniek leek het wel.

Ik minderde vaart met de auto en aaide hem voorzichtig: 'ssst rustig maar'

Toen ik weer begon te rijden greep de kat ploteseling naar zijn poot en beet zichzelf hard. Even plotseling liet hij zichzelf weer los, maakte nog 2 stuipbewegingen en lag ineens doodstil.

 

Letterlijk doodstil. De kat was overleden.

Ik moest echt even slikken, want hoewel ik het beestje verder niet kende, deed dit me toch wel wat.

Thuis gekomen belde ik stichting amivedi om melding te maken. Hij zou wel gemist gaan worden. Amivedi stuurde iemand langs die hem kwam ophalen zodat ze konden zien of hij een chip droeg.

 

Ik kan met recht zeggen dat dit een kort maar krachtig samenzijn was.

 

 

De zon schijnt volop en vandaag had ik een produktieve dag. Vanmorgen gewerkt en daarna boodschappen gedaan en keuken gesopt.

Nu even zitten want over 20 minuten moet ik jongste alweer op gaan halen.

 

Behalve schoonmaakdrive in de keuken ook mijn log maar eens opgeruimd, oude logjes in het archief gezet

 

Ik geniet van het weer.

Wat voel ik me energiek vandaag!

Dit is toch echt helemaal waanzinnig deze zon.

De lente is in aantocht, heerlijk.

 

2012 wordt mijn jaar dat voel ik aan alle kanten!